الشيخ محمد هادي اليوسفي الغروي ( مترجم : حسينعلى عربى )

262

موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي )

مىگويد : « سال ولادت على عليه السّلام سال مباركى بود كه از آن سال پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله صداهايى را از سنگ‌ها و درختان و آسمان مىشنيد و پرده از جلوى چشمانش كنار رفت و نورها و اشخاص را مىديد و از اين سال شروع به شب‌زنده‌دارى و گوشه‌گيرى از مردم و تنها ماندن در غار حراء كرد . آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله از اين سال به خوبى ياد مىكرد و به خاطر ولادت مولايمان على عليه السّلام آن را سال خير و بركت مىناميد . » هنگامى كه بشارت ولادت مرتضى را به مصطفى صلّى اللّه عليه و آله دادند ، گفت : « هرآينه در اين شب مولودى پا به عرصهء هستى گذاشت كه به واسطهء او درهاى نعمت و رحمت بر ما باز مىشود » و اين سخن وى از اوّلين نشانه‌هاى نبوّتش بود ؛ زيرا على مرتضى عليه السّلام از ياران و حاميان وى بود و به وسيلهء او غم از چهره‌اش زدوده مىشد و با شمشيرش پايه‌هاى اسلام محكم شد و قوانين آن به اجرا درآمد . » « 1 » ( 1 ) پيمان حلف الفضول فجار در ماه شوال به پايان رسيد . و پيمان با فضيلت « حلف الفضول » در ذى القعده بسته شد . « 2 » ( 2 ) يعقوبى مىگويد : « علّت پيمان فضيلت اين بود كه قريشىها پيمان‌هاى زيادى را بر اساس جوانمردى و مردانگى به وجود آورده بودند : از جملهء آنها پيمان مطيّبون بود كه بنى عبد مناف و بنى أسد و بنى تيم و بنى حارث بن فهر در آن شركت داشتند و پيمان بسته بودند كه كعبه را تسليم نكنند تا مادامىكه حراء و ثبير ( دو كوه ) و مادامىكه آب دريا باقى است . عاتكه يا بيضا ، دختر عبد المطلّب ظرفى از روغن معطّرى را تهيه كرد كه دست‌هايشان را در آن فرو مىبردند و براى همين مطيّبون ( عطرماليده‌ها ) ناميده شدند .

--> ( 1 ) . مجله العمران مصرى ، چنان كه در كتاب على وليد الكعبه ، ص 61 آمده ، ولى شماره و سال انتشار مجلّه را مشخص نكرده است . اين روزنامه‌نگار مصرى ، عبد المسيح انطاكى در اينجا به شرح قصيدهء العلوية المباركة پرداخته است . اين قصيده محتوى پنج هزار بيت شعر در مورد زندگى امير المؤمنين عليه السّلام است ، و اگر چه سندى را نقل نمىكند ، ولى مطالب ارائه شده در اين اشعار مورد تأييد اخبار معتبر مىباشد . و آنچه كه در مورد تاريخ ولادتش معتبر مىباشد اين است كه آن حضرت به هنگام بعثت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله ده‌ساله بوده است و بنا به آنچه كه شيخ طوسى از ابن عياش و ابن غياث نقل كرده ، آن حضرت به هنگام بعثت دوازده‌ساله و حد اكثر سيزده‌ساله بوده است و به هنگام دعوت عمومى نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله در پانزده سالگى يا شانزده سالگى از عمرش بوده است . ( 2 ) . مروج الذهب ، ج 2 ، ص 270 .